Projekt stanowi kontynuację analizy gotyckich wnętrz, przenosząc ich monumentalizm w przestrzeń zewnętrzną. Zainspirowany klasyczną strukturą ogrodów perskich (Chahar Bagh), dzieli przestrzeń na cztery kwartały poprzez osiowe ścieżki symbolizujące rzeki płynące w cztery strony świata. To synteza surowego, manuelińskiego detalu z matematycznym porządkiem Orientu – miejsce, gdzie sacrum architektury spotyka się z geometrycznym spokojem natury.